HARMEN MEINSMA IN HOEK VAN HOLLAND VOOR DE KRACHT VAN ROTTERDAM | STEMMEN!

Harmen heeft meegedaan aan de 2017 editie van De Kracht van Rotterdam. Hij reisde af naar Hoek van Holland en maakte daar de nieuwe serie "The last season". Gefascineerd door de bewoners die hij ontmoette op de camping en met een stylingteam ging hij aan de slag. In dit blog zie je het resultaat en lees je meer over het ontstaan! Overigens kan Harmen ook een prijs winnen met zijn bijdrage en daar kan vanaf vandaag voor gestemd worden! 

THE LAST SEASON

Dromen over Bonaire, luxe keukens die worden geïnstalleerd en de atmosfeer van een Latijns Amerikaanse ‘tella novella’. Geen roddel blijft onbesproken in dit Hoekse paradijs met een sterk ‘ons kent ons’ gehalte. 

Waar vroeger wereldberoemde Britse rocksterren te land kwamen met de boot, lijkt er in Hoek van Holland weinig meer van deze glamour te bespeuren. Harmen is op zoek gegaan naar bewoners in ‘de Hoek’ die deze tijdloze allure belichamen. Zijn zoektocht bracht hem uiteindelijk op het recreatiegebied pal naast het strand. Elk jaar komen hier weer een paar honderd Hollanders bijeen om de zomer door te brengen. En daardoor verandert dit gebied met zijn 200 vaste sta-plekken in het hoogseizoen in een bruisend dorp. Als het grootste gedeelte weer naar huis is gegaan voor de winterslaap zijn het juist de parels die in het naseizoen achter blijven om het leven te vieren.  
 
Op een uitzonderlijk warm weekend in het naseizoen, vormde de camping in Hoek van Holland het decor deze serie. Harmen liet zich inspireren door de bewoners van de woonwagens en stacaravans die het recreatiegebied sieren en portretteerde deze opvallende karakters in een fotoserie waarin alles net iets mooier lijkt dan de werkelijkheid. Harmen brengt een ode aan het eeuwige vakantie gevoel met een knipoog naar de rocksterren die er ooit voet aan land hebben gezet. 

Ook fan van deze mooie serie? Stemmen op Harmen kan via deze link! Help hem de mooie prijs van € 2.000,- binnen slepen om weer prachtig nieuw werk te maken :). Op 17 november wordt bekend gemaakt wie de juryprijs en de publieksprijs in ontvangst mogen nemen, met feestelijke onthulling in de Rotterdamse Schouwburg.  

Met dank aan de geportretteerde bewoners: Nel, Adriana, Gerda, Anny en Wim
En aan: fotografie Assistent: Merel van den Enden | Styling: Suuz Bisschops | Styling assistent: Paula Papa | Haar en Make-up: Ed Tijsen

 

Meer zien van Harmen? Bekijk hier zijn profiel en hier zijn laatste expo op de Binnenrotte markt van Rotterdam!

fotograaf ilja in ijsland

Ilja reist voor zijn werk bij Energy Floors de wereld rond en gaat dan graag op avontuur. Al het moois dat hij tegenkomt wordt vastgelegd met de camera. In deze blog deelt hij zijn ervaringen en beelden met ons. Dit keer: Ilja in IJsland!

'Ik geloof dat ik in IJsland!' Deze flauwe woordgrap zat al in mijn hoofd voordat ik goed en wel het vliegtuig instapte. Op weg naar Reykjavik, de tweede keer in een jaar tijd. Een cadeautje dit, waar ik natuurlijk met zorg mee omga. Kappen met die woordgrapjes. 

Een uitwisseling tussen Europese en Amerikaanse studenten was de reden dat de duurzame dansvloer ditmaal in Reykjavik werd geparkeerd. Geografisch gezien hadden ze geen mooiere plek kunnen uitkiezen. Dwars door IJsland loopt de scheidingslijn van de Atlantische en Euraziatische platen. Een door de natuur gecreëerd fenomeen wat onbewust een symbolische betekenis heeft gekregen. Hier raken verschillende culturen elkaar bijna aan, ondanks een kloof van bijna 70 meter die  elk jaar dan weer 7 millimeter de ene kant op gaat en dan weer 7 millimeter de andere kant opgaat zorgt ervoor dat de diverse culturen, volkeren, geloven, gebruiken en gedachten even aan elkaar kunnen snuffelen en wellicht wat van elkaar kunnen leren en opsteken. 

In de loop der eeuwen heeft deze plek vaak gefunctioneerd als locatie voor vredes besprekingen, grote politieke besluiten, akkoorden tussen stamhoofden, handelsplaats voor de koopmannen en looiers, maar ook festivals voor het volk. Dit alles omringd door een adembenemende omgeving, wonderschone natuur, mysterieuze rotspartijen, fabelachtige landschappen en dromerige luchten. IJsland, en met name het gebied waar deze aardplaten bij elkaar komen (Thingvellir) is met geen pen te beschrijven, met geen camera vast te leggen en geen lied kan het gevoel evenaren wat je krijgt als je over de licht besneeuwde vlaktes van Snæfellsnes tuurt. 

Al met al een uitstekende plek voor een uitwisseling tussen wat hoogbegaafde kinderen uit de VS, Canada en Europa. Laten we deze blagen een stukje historisch besef meegeven, een keer de natuur in zijn puurste vorm aanschouwen en ze de eenzame vlakte en de doordringende kou laten ervaren als we ze de gletsjer opsturen. Ik vond het een uitstekend idee en wilde graag mijn steentje bijdragen met onze energie opwekkende dansvloer. Een product wat in een land waar ze gek zijn op alternatieve energievormen, of het nu vulkanisch wind of zon is, prima past. Een kolfje naar onze hand zou ik haast willen zeggen. 

Wat schetste mijn verbazing nadat ik mij in een bescheiden hotel met uitzicht over baai van de Reykjavik en de prachtige schouwburg in de vorm van een ijsschots gepositioneerd had en me had laten brieven door de opdrachtgeefster. De kinderen zaten al 4 dagen in het Hilton en hadden buiten de conferenties in de vergaderzalen en hun eigen kamers in het Hilton nog niets van IJsland meegekregen. Het onderwerp van de uitwisseling was alternatieve energievormen en het effect op de economie daarvan. Deze werden gehost door hoge heren van oa Shell, Miele en Tesla. De enige keer dat de kinderen naar buiten zouden gaan was om in de bus te stappen en 500 meter verder te gaan naar de (overdekte, vond ik ook vreemd) ijsbaan op het olympisch park. Daar zouden zij mogen discoschaatsen, snoepjes uit de candybar mogen scheppen, en dansen op onze vloer op muziek van de lokale DJ. Om na een typisch Amerikaans diner, hamburgs, friet, popcorn weer terug gebracht te worden naar het Hilton.

Ik begreep hier helemaal, maar dan ook helemaal niets van.....

Ook nadat ik met de kinderen gekletst had werd ik er niet veel wijzer van. Okay, ik begrijp dat je een getalenteerd kind bent, ik begrijp dat de druk van je sociale omgeving, je ouders, je online vrienden, school, iedereen ontzettend hoog is. Ik begrijp dat je wilt presteren en ik begrijp ook dat je daardoor niet vaak naar buiten gaat en ook wellicht die behoefte niet kent om naar buiten te willen. Maar als je toch op een eiland bent, waar alles door natuur bepaald wordt, waar de mens constant de kracht van de natuur ondervind, (aardbevingen, uitbarstingen van vulkanen, sneeuwstormen, geen daglicht) maar daar ook van leert, en kracht weet uit te halen en om te zetten in bruikbare energie, dan wil je dat toch met je eigen ogen zien, voelen, aanraken, betasten proeven. Alleen dan kun je het toch echt begrijpen.... 

Misschien zit ik ernaast en gaat het tegenwoordig zo. En hebben deze kinderen later personeel die het veldonderzoek voor hun uitvoert. Ik weet het niet, het voelde niet goed. En om hun ongelijk te bewijzen en om mijn eigen reislust te stillen ben ik toch weer op pad gegaan. In mijn eentje in een Nissan Micra, over de 1, de rondweg over heel IJsland. 'Binnen no time zat ik in een sneeuwstorm zonder enig zicht. Regen wisselde zich af met super felle zon, gemixt met regenbogen en daarna weer hagel, ruw rauw, maar oh zo prachtig. Ik kon niet uitstappen want ik waaide zo uit mijn panty, en mijn nike's waren ook niet echt waterproof. Ik durfde de motor van de Nissan niet uit te zetten want ik was zo ver weg van enige beschaving, dat als hij uit zou vallen ik echt een probleem had. Stapvoets doorgereden en in het pikkedonker aangekomen bij het hotel waar iedereen al in diepe slaap was, en het een tijdje duurde voordat ik eindelijk naar binnen kon. Totaal vermoeid, ijskoud en zeiknat ben ik onder de schapendeken gekropen en kon maar tot 1 conclusie komen. Ik houd van dit land... maar het is echt totaal niet geschikt voor kinderen... 

Lees ook:  fotograaf ilja in qatar. Bekijk hier Ilja's profiel of lees het interview voor meer info! 
Interesse in Ilja's fotografie? Stuur dan een email naar info@yeds.nl

interview fotograaf harmen meinsma

Harmen's werk valt op als we tijdens de portfolio-avond door De Willem de Kooning Academie rondstruinen. Hij vertelt met veel enthousiasme over zijn fotografie en we zijn gelijk verleid wanneer hij zijn zijn kleurige portfolio-map opentrekt. Graag stellen we je voor aan dit eigenzinnige energieke talent.

Wie ben je en wat doe je?
Mijn naam is Harmen Meinsma en ik ben opgegroeid bij mijn oma in Balk, een klein dorpje in Friesland. Vijf jaar geleden ben ik naar Rotterdam verhuisd om mijn dromen na te volgen. Mijn doel is om als fotograaf mensen die opvallen onder mijn vleugels te nemen. Met behulp van overdrijving, een tikkeltje humor en de bijpassende over de top styling en visagie zet ik samen met hen een nieuw verhaal neer. Hierbij is het belangrijk dat de persoon in zijn of haar waarde wordt gelaten en creëer ik op de set een aangename sfeer; dit contact is belangrijk voor mij om dichtbij te komen, vertrouwen te winnen en vervolgens het model uit haar of zijn schulp te laten kruipen.

Met welke materialen werk je het liefst?
Bij elke shoot bepaal ik de setting en bouw ik een set waarin het model zich vrij kan gedragen; ik bied hen een podium om hun persoonlijkheid en schoonheid te laten zien. Ik zet ze neer als muses en iconen. Als kijker kun je niet om deze personen heen; ze eisen de aandacht op, die ze naar mijn mening verdienen.

Wie of wat is van invloed op wat je maakt?
Als modefotograaf gebruik ik mijn onuitputbare nieuwsgierigheid naar de mens en het medium fotografie om de modellen die mij persoonlijk inspireren vast te leggen. Ik fotografeer ‘echte’ mensen, die vaak sterke persoonlijkheden hebben en die niet voor de gebaande paden in het leven kiezen of hebben gekozen. Deze mensen hebben dus ook invloed op het uiteindelijke resultaat.

Luister je muziek terwijl je werkt en zo ja wat voor muziek?
Lana Del Rey, 80’s disco en Tchaichovsky.

Welk advies of wijsheid is je het meest bij gebleven?
KILL THEM WITH KINDNESS

Hoe ziet jouw ideale dag eruit?
Mijn perfecte dag eindigt op een strand in Friesland, en dat je in de verte een intense storm ziet aankomen.

Kun je iets vertellen over je toekomstplannen?
Ik probeer niet teveel aan de toekomst te denken, maar als er Gin Tonics zijn dan prijs ik mij gelukkig.

Benieuwd naar meer Harmen? Bekijk & lees dan zijn profiel.

fotograaf ilja in qatar

Ilja reist voor zijn werk de wereld rond en gaat dan graag op avontuur. Al het moois dat hij tegenkomt wordt vastgelegd. In deze blog deelt hij zijn ervaringen en beelden met ons. Dit keer: Ilja in Qatar!
 

Normaliter spelen mijn reizen zich af in "veilige" Europees ingestelde landen. Maar onlangs mocht ik voor mijn werk een bijzondere trip maken naar Doha in Qatar. Het oliestaatje dat actueel negatief in de aandacht staat vanwege het komende WK en de corrupte bouwbedrijven en slechte werkomstandigheden van de voornamelijk Indische en Pakistaanse werknemers. Ik vertrok kort na de aanslagen in Parijs en was toch licht gespannen over hoe de vlag er in Qatar bij zou hangen. Aardig buiten mijn comfortzone.. 

Een grote aangename verrassing was het! Zelden zo hartelijk en welkom ontvangen door de lokale collega's aldaar. De mensen zijn vriendelijk en open, altijd bereid tot een praatje en trots op hun afkomst, geloof en bovenal op Qatar. Zulke trotsheid heb ik alleen eerder gezien bij Amerikanen, wat natuurlijk ergens grappig is. Mede door de openheid van de lokale bevolking en hun interesse in mij, kon ik vertellen wat ik normaliter leuk vind om te doen als ik op reis ben. En al gauw werd ik getipt op het plaatsje Zakreet. Een mythische locatie waar fictie en werkelijkheid elkaar raken. Is dit nu een middeleeuws plaatje met archeologische vondsten die terug verwijzen naar de eerste vormen van beschaving in deze woestijn? Of is het een filmset van Tranformers of Star Wars? Niemand had echt een antwoord en niemand was er ook echt zelf geweest. 

Mij hadden ze, ik moest dit uitzoeken! Heb een 4x4 gehuurd en ben de woestijn in gereden. Er waren geen wegen of bordjes of bewegwijzering of ook maar iets dat aangaf waar ik was. Maar toen ik het uiteindelijk vond was ik blown away door de schoonheid ervan. Stil, door de natuur gevormd, ooit was hier een zee, en de zoute zilte lucht en de hitte. Alles klopte en ik heb weer mijn geliefde fotootjes kunnen maken die ik heel graag met jullie wil delen. Mocht je ooit in de gelegenheid zijn om in Qatar te komen. Laat deze kans dan niet aan je voorbij gaan. Maar huur wel een 4 x 4 en liters water. 

Meer van Ilja zien en te weten komen? Bekijk zijn profiel hier of lees het interview met hem.