interview - kunstenaar/performer jessica van deursen

In de email van Jessica voelen we haar enthousiasme voor en diepgang in haar werk gelijk. Nieuwsgierig maken we een afspraak, en ze blijkt zoals haar email, met nog heel wat meer lagen. Die ontdekken we graag en daarom stellen we Jessica via dit interview met plezier voor als nieuwe YEDS kunstenaar! 

yes.jpg

Wie ben je en wat doe je?
Nou hoi, ik ben dus Jessica en ik ben kunstenaar. Ik maak multi-media performances; ik perform, maak soundscapes en muziek, installaties, video-visuals en wat er maar meer nodig is, om ze samen tot mijn theatrale, en voor ieder aanspreekbare, performances en totaal ervaringen te versmelten. Ik wil alle soorten mensen aanraken met mijn kunst. Om die reden presenteer ik mijn werk stiekem het liefste in de openbare ruimte.

Hoe persoonlijk is jouw werk?
Heel veel meer persoonlijker dan mijn werk, wordt het volgens mij niet, haha. De centrale vraag achter mijn werk is: ''In hoeverre is ons leven maakbaar en hoeverre zijn we gebonden aan onze omstandigheden?''. Ik ben vaak mijn eigen proefkonijn. Mijn kunst is een verslag van mijn persoonlijke ontwikkeling als mens. Ik push mezelf in mijn performances tot mijn mentale en fysieke uiterste om antwoorden te vinden op mijn vragen. Soms is dat poëtisch en sprookjesachtig mooi, maar damn, soms ook beschamend eerlijk en lelijk!

Antwoorden vind ik ook in interacties. Ik spiegel en manipuleer als ik perform. Ik ben een kameleon. Ik zoek hoe ik mensen kan 'hacken', zodat mijn performances ons even uit onze alledaagse sleur of gewoonten trekt en ons plotsklaps verwonderd, of dwingt tot opnieuw kijken en nadenken.
 

 

 

 

Wie of wat is van invloed op wat je maakt?
Ik verzamel allerlei soorten mensen om mij heen. Van kinderen, bejaarden, arme ploeteraars, verveelde yuppies, timide vinex-wijk huisvrouwen, wel of niet gediagnosticeerde ''gekjes'' en/of knijter-hoogbegaafden, de schrijfsels van 'de grote filosofen' en die van 'grote' criminelen... Zij tonen me de diversiteit in de manier waarop we op deze aardkloot worden neergeflikkerd, maar tonen ook allerlei onderliggende overeenkomsten, natuurlijke wetmatigheden en kansen die die iedereen heeft in het leven om zichzelf te ontwikkelen. Kunstenaars als Marina Abramović, Andy Kaufman, Christoph Schlingensief doen me bijna ontploffen: hun werk is hartverscheurend mooi, intens en geniaal.

Welk advies zou je een startende kunstenaar geven?
Jeetje, lastig. De ene dag ben ik het gelukkigste mens op aard. De andere dag wil ik het allemaal het liefste opgeven. Ik prijs mezelf altijd gelukkig dat ik alles wat komen ging altijd stelselmatig heb onderschat: hoeveel geld, tijd, energie alles heeft gekost afgelopen jaren. Want als ik het had geweten, had ik het misschien niet gedurfd. Dat is mijn 'kracht', haha. Maar mijn advies is heel simpel. Je hoeft maar één ding te doen: niet opgeven die vreemde, rare irrationele stem te volgen die je héél zachtjes toefluistert welke stap de volgende is. Blijf dat doen. Non stop. Het zal je alles influisteren wat je nodig hebt. Volgens mij is dat het enige wat we hoeven te doen in het leven.

Of anders gezegd: ||: doen, doen, doen, doen, doen, huilen, denken, doen, doen, extatisch feesten, doen, vloeken als een bootwerker, doen, doen, je eigen ego n's effe goed uitlachen, rusten, doen, doen… :|| repeat & add opgedane verfijning.

Als je de koning 1 vraag mocht stellen, wat zou je vragen?
''Wat wilde je vroeger worden toen je klein was?''

Wanneer ben jij ultiem tevreden met je werk?
Ha, ik ben nooit helemaal tevreden. Het kan altijd beter. Soms wordt ik gek van mezelf :P Maar als ik zie dat ik mensen heb geroerd: als iemand me achteraf met betraande ogen komt bedanken. Of als mensen hun kop uit hun nek draaien op straat als ik daar weer eens een rare performance uitvoer... Als ik voel dat ik iemand zodanig heb weten te raken, dat ze deze ervaring niet snel meer zullen vergeten. En dat is de magie van performance art... ...Dan was het werk goed.

Als je voor een dag mocht ruilen met iemand, wie zou dat dan zijn?
Met iedereen. Ik wil ik dit leven tenminste 1.000 mensen geweest zijn.

Hoe ziet jouw droomtoekomst eruit?
Als ik iedere dag, tot die dag waarop ook mijn laatste grijze haar van mijn kop af valt, kunst mag maken, en tussendoor mijn lief heel vaak mag knuffelen en uiteindelijk helemaal als verhalenverteller mijn vegan broodjes op de plank kan brengen... dan is dit meisje gelukkig. Of nee, dat ben ik al… gelukkig dan hé! ...Enne, een solo i.s.m. het Boijmans, en MoMa… Ja die staan stiekem ook wel op mijn bescheiden lijstje.
 

Nog lang geen genoeg van Jessica? Bekijk dan gauw haar profiel!