wandelgangen // chiara

Ik ben altijd op zoek naar nieuwe leuke winkeltjes, om te kijken, en om mijn kaarten te verkopen. Via Starla en Annejet had ik van pop-up Lost & Found gehoord, op de Coolsingel. Op een dag, het regende, besloot ik zelf een kijkje te nemen. Binnen was het gezellig gemaakt met minimale middelen en natuurlijke materialen. Houten rekjes, geborduurde stoffen en super aaibare mohairen sjaals. Ik pakte een sjaal van Queen of mohair van de hanger. Zo zacht! Er kwam een aardige mevrouw naar me toe, Alicia. Ze praatte honderduit over de sjaals en vesten, die zij allemaal met de hand breit. Ze vertelde over hoe ze de materialen kiest, 'alleen de allerzachtste mohair', de kleuren, 'dit wit is mooi voor de winter', en hoe enthousiaste brei-omaatjes haar vragen hoe ze in hemelsnaam zulke soepele stukken maakt, van dit soort wol. Ik denk dat het antwoord is: met veel liefde voor het materiaal. 

Als illustrator die gek is op papier, raakte dit een snaar bij mij. Ik ben ook fan van het materiaal voor zichzelf laten spreken, de schoonheid van papier laten zien en voelen. Onze filosofieën over materiaal sloten helemaal bij elkaar aan. Alicia had door dat dit iets bijzonders is, en vroeg of we niet iets voor elkaar konden betekenen. Ze had labels voor aan haar sjaals nodig. Ze wilde iets wat hetzelfde gevoel, dezelfde kern had, dat niet snel-snel gefabriceerd was, maar met aandacht en liefde. Als ik zoiets hoor, ga ik letterlijk 'aan', en we begonnen te brainstormen. Een kaartje met een losse, subtiele tekening van iemand gehuld in een lekkere sjaal. Bij het zien van de illustratie, zou je ook dat meisje willen zijn, die zo fijn warm was. 'Ja,' zei Alicia, 'en dan ieder kaartje met de hand getekend.' Hier verslikte ik me even. Iedere illustratie met de hand maken, dat kost nogal wat. Tijd en geld, vooral, begreep Alicia dat wel? 'Geen probleem,' zei ze. Uhm, was dit een droom? Heerlijk met pen en inkt uren allemaal meisjes met sjaals tekenen, voor mij is er niets beter dan dat! 

Maar helaas leven we in de echte wereld. En in het echt, werden de sjaals te duur met handgetekende labels eraan. We sloten een compromis: op ieder label de merknaam Alicia in gouden inkt, met de hand in kalligrafie-letters geschreven. De illustraties van de meisjes met sjaals waren erop gedrukt. We deden geen concessies aan het papier. Ik gebruikte dubbel zwaar aquarelpapier met een grove structuur, die je kunt voelen. Want of het nu wol of papier is, in de aanraking ervan, zit voor ons de schoonheid.

De Lost & Found pop-up store is nog tot en met 10 december geopend aan de Coolsingel 71 in Rotterdam. Ze zijn druk op zoek naar een nieuwe locatie. Dus hou de Facebookpagina in de gaten om te volgen waar ze open gaan!